است ، پس كسى كه بدهكار است ، اگر بتواند بدهى خود را بدهد وطلبكار هم مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد وبراي فرار از دادن قرض مسافرت نمايد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر سفرش براي ترك واجب نباشد ، هر چند در سفر ترك واجب كند نمازش شكسته است . مسأله 1307 - اگر سفر أو حرام نباشد ولى در زمين غصبى مسافرت كند ، يا حيوان سواري يا مركب ديگرى كه سوار است غصبى باشد ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند ، مگر اين كه سفر أو بر آن مركب براي فرار از رد آن به مالك باشد ، كه در اين صورت بايد تمام بخواند . مسأله 1308 - كسى كه با ظالم مسافرت مى كند ، اگر ناچار نباشد ومسافرت أو كمك به ظالم در ظلمش ، يا موجب جلال وشوكت وتقويت حكم ظالم شود ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار باشد يا مثلا براي نجات دادن مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است . مسأله 1309 - اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام نيست وبايد نماز را شكسته بخواند . مسأله 1310 - اگر براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، سفرش در رفتن حرام ونمازش تمام است ، ودر برگشتن اگر هشت فرسخ باشد وبراي شكار لهوى نباشد شكسته است ، وچنانچه براي تهيهء معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است ، وهمچنين است اگر براي تجارت به شكار برود ، واحتياط مستحب آن است كه نمازش را شكسته وتمام بخواند ، وروزه را بگيرد وقضا نمايد . مسأله 1311 - كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر بر مى گردد ، اگر برگشتنش به تنهايى هشت فرسخ باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند ، واحتياط مستحب آن است كه در صورتي كه توبه نكرده ، هم شكسته وهم تمام بخواند . مسأله 1312 - كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، چنانچه باقي مانده ء راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد وبخواهد برود وچهار فرسخ هم برگردد ، بايد از وقتي كه شروع به سير ورفتن